Rankingi Chelsea – sezony udane i nieudane

Chelsea to jeden z najbardziej utytułowanych klubów w Anglii, ale historia londyńskiego giganta to nie tylko triumfy. Ranking sezonów Chelsea pokazuje ogromne kontrasty – od mistrzostw Europy po najgorsze kampanie w erze Premier League, które wstrząsnęły fundamentami klubu. Zrozumienie, które sezony zapisały się złotymi zgłoskami, a które stanowiły kompletną katastrofę, pozwala lepiej ocenić skalę wzlotów i upadków The Blues.

Era Abramowicza – złoty okres w rankingach Chelsea

Przejęcie klubu przez Romana Abramowicza w 2003 roku zmieniło oblicze Chelsea na zawsze. Przed rosyjskim miliarderem londyńczycy zdobyli tytuł mistrzowski tylko raz – przed erą Premier League. Po jego przybyciu klub stał się maszyną do zdobywania trofeów.

Pod wodzą José Mourinho Chelsea zdobyła mistrzostwa w sezonach 2004-05 i 2005-06, stając się piątym angielskim klubem, który obronił tytuł po II wojnie światowej. Sezon 2004/05 był szczególnie symboliczny – pierwsza wygrana w Premier League oznaczała pierwszy tytuł krajowy od 50 lat. Mourinho ogłosił się „The Special One” i nie zawiódł oczekiwań.

Ranking najlepszych sezonów Chelsea w tym okresie musi uwzględnić również kampanię 2009/10, kiedy Carlo Ancelotti poprowadził zespół do pierwszego w historii double’a (mistrzostwo i Puchar Anglii), a Chelsea jako pierwszy klub od 1963 roku zdobył 100 goli w lidze. To był sezon absolutnej dominacji ofensywnej.

Sezon 2016/17 – rekordowa kampania Antonio Conte

Jeden z najlepszych sezonów w historii klubu przyszedł po… jednej z najgorszych kampanii. Conte rozpoczął z ustawieniem 4-obrońców, ale po porażce z Arsenalem przeszedł na 3-4-3, co zapoczątkowało serię 13 kolejnych zwycięstw – wówczas rekord Premier League.

Chelsea ustanowiła rekord najdłuższej serii zwycięstw ligowych – 13 meczów od 1 października do 31 grudnia 2016. Zespół wygrał 30 z 38 meczów ligowych w sezonie 2016-17, co stanowi klubowy rekord. To była odpowiedź na upokorzenie z poprzedniego roku – Chelsea udowodniła, że potrafi się podnieść z najgłębszego dna.

Chelsea w sezonie 2016/17 zdobyła 93 punkty i wygrała 30 meczów ligowych – najlepszy wynik w historii klubu w erze Premier League.

Triumfy w Lidze Mistrzów – szczyt rankingu europejskiego

Pozycja Chelsea w rankingach europejskich umocniła się dzięki dwóm triumfom w Champions League. W 2012 roku Roberto Di Matteo poprowadził zespół do pierwszego tytułu w Lidze Mistrzów, pokonując Bayern Monachium 4-3 w rzutach karnych. Chelsea była pierwszym londyńskim klubem, który sięgnął po to trofeum.

Drugi triumf przyszedł w sezonie 2020/21 pod wodzą Thomasa Tuchela. W finale w Porto Chelsea pokonała Manchester City 1-0 dzięki golowi Kai Havertza tuż przed przerwą. To był sezon, w którym klub zmienił trenera w połowie kampanii, a mimo to sięgnął po najważniejsze europejskie trofeum.

Po wygraniu Ligi Europy w sezonie 2012-13, Chelsea jako pierwszy angielski klub zdobył wszystkie trzy główne trofea UEFA i jedyny klub jednocześnie posiadał Ligę Mistrzów i Ligę Europy. W 2025 roku Chelsea stała się pierwszym klubem, który wygrał wszystkie cztery główne europejskie puchary UEFA.

Droga do europejskiej dominacji

Chelsea zdobyła dwa tytuły w Lidze Mistrzów, dwa w Lidze Europy, dwa Puchary Zdobywców Pucharów, dwa Superpuchary UEFA, jeden Puchar Ligi Konferencji i dwa Klubowe Mistrzostwa Świata FIFA. Ten dorobek plasuje londyński klub w absolutnej czołówce europejskiej.

Rozgrywki	Liczba trofeów	Lata zwycięstw
Liga Mistrzów UEFA	2	2011/12, 2020/21
Liga Europy UEFA	2	2012/13, 2018/19
Puchar Zdobywców Pucharów	2	1970/71, 1997/98
Liga Konferencji UEFA	1	2024/25
Klubowe Mistrzostwo Świata	2	2012, 2021

Sezon 2022/23 – historyczna katastrofa w rankingu Chelsea

Sezon 2022/23 był zdecydowanie najgorszym w historii Premier League dla Chelsea. Kampania, która rozpoczęła się z optymizmem i Thomasem Tuchelem u steru, zakończyła się z tymczasowym szefem Frankiem Lampardem próbującym ratować sytuację.

Liczby są bezlitosne. Chelsea wygrała tylko 11 z 38 meczów – zaledwie dwa więcej niż spadkowicz Leicester – strzelając tylko 38 goli, piąty najgorszy wynik w lidze, mimo wydania prawie 600 milionów funtów na nowych zawodników. Klub zakończył sezon na 12. miejscu z 44 punktami, strzelając zaledwie gola na mecz.

Chelsea zdobyła o 30 punktów mniej niż w poprzednim sezonie, co stanowi jeden z największych spadków formy w historii Premier League. Średnia punktów na mecz wyniosła zaledwie 1,15, a zespół strzelił tylko 38 goli – najniższy wynik w historii klubu w erze Premier League.

W sezonie 2022/23 Chelsea przeszła przez czterech menedżerów, wygrała tylko 11 meczów i zakończyła kampanię na 12. miejscu – najgorszy wynik od prawie 30 lat.

Sezon 2015/16 – obrona tytułu, która się nie udała

Po tym jak José Mourinho poprowadził Chelsea do tytułu w 2014/15 z dorobkiem 87 punktów, The Blues rozpoczęli jedną z najgorszych obron tytułu w historii Premier League, kończąc z 50 punktami i dziesiątym miejscem.

Zanim Mourinho został zwolniony w grudniu, obrońcy tytułu zajmowali 16. miejsce, przegrywając z Crystal Palace, West Hamem, Stoke i Bournemouth. Ostatecznie zespół uplasował się na 10. pozycji, o 37 punktów gorzej niż w poprzednim sezonie.

W środku wojny domowej kibice nazwali Cesca Fàbregasa, Diego Costę i Edena Hazarda „trzema szczurami”, a belgijski gwiazdor nie strzelił gola ligowego aż do kwietnia. Sezon był kompletną katastrofą pod każdym względem.

Powrót do formy pod Conte

Paradoksalnie, po tym koszmarze przyszło jedno z największych osiągnięć. Następny sezon okazał się sukcesem, gdy zespół pod wodzą Antonio Conte przyniósł tytuł Premier League z powrotem na Stamford Bridge. To pokazuje zdolność Chelsea do szybkiej regeneracji.

Lata 90. – trudny okres w rankingu Chelsea

Przed erą Abramowicza Chelsea regularnie notowała słabe wyniki. W sezonie 1993/94 klub zajął 14. miejsce – najgorsze w historii Premier League do tamtej pory. Zdobyli 51 punktów z 42 meczów – średnia 1,214 punktu na mecz.

Glenn Hoddle przez trzy kolejne sezony nie zdołał wprowadzić Chelsea do pierwszej dziesiątki Premier League… a następnie został mianowany trenerem reprezentacji Anglii. W tamtych czasach właściciele klubu wykazywali znacznie więcej cierpliwości niż w późniejszych latach.

Chelsea nie kończyła sezonu z ujemnym bilansem bramkowym od 1994/95 (-5), a najgorszy dorobek punktowy w erze Premier League wynosił 50 punktów w sezonach 1995/96 i 2015/16.

Sezon	Pozycja	Punkty	Bramki	Menedżer
1993/94	14.	51	49	Glenn Hoddle
1994/95	11.	50	50	Glenn Hoddle
1995/96	11.	50	46	Glenn Hoddle/Ruud Gullit
2015/16	10.	50	59	José Mourinho/Guus Hiddink
2022/23	12.	44	38	Tuchel/Potter/Lampard

Złote lata – pięć tytułów mistrzowskich

Chelsea zdobyła pięć tytułów Premier League, co plasuje ją w ścisłej czołówce angielskiej piłki. Z pięcioma tytułami od początku Premier League w 1992 roku, Chelsea ustępuje tylko Manchester United (13).

Ranking mistrzowskich sezonów Chelsea przedstawia się następująco:

• 2004/05 – pierwszy tytuł pod wodzą Mourinho, przełamanie 50-letniej suszy
• 2005/06 – obrona tytułu, Chelsea jako piąty klub po wojnie z tym osiągnięciem
• 2009/10 – historyczny double i 100 goli w lidze
• 2014/15 – powrót Mourinho i kolejne mistrzostwo
• 2016/17 – rekordowe 30 zwycięstw i 93 punkty pod wodzą Conte

Puchar Anglii – osiem triumfów w rankingu krajowym

Chelsea zdobyła osiem Pucharów Anglii, co stawia klub w absolutnej elicie tego turnieju. Tylko Arsenal i Manchester United mogą konkurować z tym dorobkiem w FA Cup.

Pierwszy triumf w FA Cup przyszedł w 1970 roku, co było częścią złotego okresu lat 60. i wczesnych 70. Po zdobyciu pierwszego Pucharu Ligi w 1965 roku, Chelsea dołożyła Puchar Anglii w 1970 i Puchar Zdobywców Pucharów w 1971.

Era Abramowicza przyniosła kolejne sześć trofeów FA Cup, z czego szczególnie pamiętny był sezon 2009/10, kiedy Chelsea zdobyła historyczny double. Chelsea wygrywała FA Cup osiem razy między 1970 a 2018 rokiem.

Ranking menedżerów – od najlepszych do najgorszych

Najbardziej utytułowanym menedżerem jest José Mourinho, który zdobył osiem trofeów w dwóch kadencjach (2004-2007 i 2013-2015). Jego wpływ na pozycję Chelsea w rankingach jest nie do przecenienia – to on uczynił z klubu prawdziwego giganta.

Najwyższy procent wygranych (minimum 10 meczów) ma Guus Hiddink w pierwszej kadencji – 74%. Holender dwukrotnie przejmował zespół w kryzysie i za każdym razem stabilizował sytuację.

Na drugim biegunie znajduje się Frank Lampard w drugiej kadencji z zaledwie 9% wygranych. Lampard przegrał wszystkie sześć meczów jako tymczasowy menedżer w 2023 roku, stając się pierwszym angielskim trenerem, który przegrał 10 kolejnych meczów w tym samym sezonie w najwyższej lidze od Arthura Coxa z Derby County w 1988 roku.

José Mourinho z ośmioma trofeami pozostaje najbardziej utytułowanym menedżerem w historii Chelsea, podczas gdy Frank Lampard w drugiej kadencji zanotował najgorszy procent wygranych – zaledwie 9%.

Rekordy klubowe – najlepsze i najgorsze

Ranking rekordów Chelsea pokazuje ogromne kontrasty. Najdłuższa seria bez wygranej w lidze trwała 21 meczów – od 3 listopada 1987 do 2 kwietnia 1988. To był jeden z najtrudniejszych okresów w historii klubu.

Rekordowa porażka to 1-8 z Wolverhampton Wanderers w First Division 26 września 1953 roku. Z drugiej strony, rekordowe zwycięstwo w Lidze Mistrzów na wyjeździe to 0-5 przeciwko Galatasaray 20 października 1999 i przeciwko Schalke 04 25 listopada 2014.

Rekordzistą pod względem występów jest Ron Harris z 795 meczami między 1961 a 1980 rokiem, podczas gdy Frank Lampard jest najlepszym strzelcem w historii z 211 golami.

Era Boehly’ego – nowy rozdział w rankingu Chelsea

W 2022 roku nastąpiła zmiana właściciela – przejęcie przez Todda Boehly’ego i Clearlake Capital. Początek tej ery okazał się katastrofalny – sezon 2022/23 to najgorszy wynik w historii Premier League dla klubu.

Chelsea strzeliła rekordowo niskie 38 goli w całym sezonie i po raz pierwszy od 1995/96 zakończyła kampanię w dolnej połowie tabeli. Mauricio Pochettino został ogłoszony następcą Lamparda w 2023 roku i poprowadził Chelsea do 6. miejsca oraz kwalifikacji do play-offów Ligi Konferencji.

Sezon 2023/24 przyniósł poprawę, choć klub wciąż był daleki od dawnej świetności. Pochettino doprowadził również Chelsea do finału Pucharu Ligi, przegrywając 1-0 z Liverpoolem. Po konflikcie z dyrektorami sportowymi, Pochettino opuścił klub po sezonie.

Pozycja w rankingach UEFA i krajowych

Chelsea była pierwszym angielskim klubem rankowanym na 1. miejscu w systemie współczynników UEFA w XXI wieku. To pokazuje, jak dominujący był klub w europejskich rozgrywkach w szczytowym okresie.

Chelsea wygrała wszystkie główne krajowe i międzynarodowe trofea i nigdy nie opuściła dwóch najwyższych lig angielskiej piłki. Ta stabilność to rzadkość wśród wielkich klubów – wiele z nich przechodziło przez spadki i okresy w niższych ligach.

W sumie klub zdobył sześć mistrzostw (First Division i Premier League), osiem Pucharów Anglii, pięć Pucharów Ligi, dwie Ligi Mistrzów, dwie Ligi Europy, dwa Puchary Zdobywców Pucharów, jeden Puchar Ligi Konferencji i dwa Klubowe Mistrzostwa Świata FIFA, plus cztery Tarcze Wspólnoty/Charity Shield, dwa Full Members’ Cups i dwa Superpuchary UEFA.

Wnioski – ranking sezonów Chelsea w perspektywie

Ranking sezonów Chelsea pokazuje klub o dwóch twarzach. Z jednej strony mamy dominację w erze Abramowicza – lata 2004-2017 to prawdziwa złota era z pięcioma tytułami mistrzowskimi i dwoma triumfami w Lidze Mistrzów. Sezon 2016/17 z 30 wygranymi i sezon 2009/10 ze 100 golami to absolutne szczyty.

Z drugiej strony, katastrofy 2015/16 i 2022/23 przypominają, jak szybko można spaść z poziomu mistrza do średniaka. Sezon 2022/23 z 44 punktami i 12. miejscem to najgorszy wynik w erze Premier League, gorszy nawet niż trudne lata 90., kiedy klub dopiero budował swoją pozycję.

Pozycja Chelsea w rankingach europejskich pozostaje imponująca – jako jedyny klub zdobył wszystkie cztery główne trofea UEFA. To osiągnięcie, którego nie może się równać żaden inny zespół na świecie. Ranking trofeów krajowych również plasuje The Blues w absolutnej czołówce angielskiej piłki.

Przyszłość pokaże, czy nowa era pod zarządem Boehly’ego przyniesie powrót do czasów świetności, czy Chelsea będzie balansować między średniakiem a europejską elitą. Historia klubu dowodzi jednak, że The Blues potrafią szybko odradzać się nawet po najgorszych sezonach – najlepszym przykładem jest triumf Conte zaraz po katastrofie Mourinho.